“Als de kinderen straks hun examens hebben gehaald, dan neem ik tijd voor mezelf.” “Als het project op mijn werk over een paar maanden is afgerond, ga ik echt minder uren maken.” “Als de situatie met mijn ouders wat stabieler is, dán plan ik dat weekendje weg.”

Hoe vaak heb jij de afgelopen jaren al “straks” tegen jezelf gezegd?

Voor veel zorgzame en ambitieuze vrouwen is “straks” de favoriete ontsnappingsroute geworden. Het is een comfortabele belofte aan jezelf waarmee je de huidige oververmoeidheid goedpraat. Je zit op de automatische piloot, je rent van de ene verplichting naar de andere, en troost jezelf met de gedachte dat er ergens in de toekomst een magisch moment van rust op je wacht.

Maar mag ik heel eerlijk met je zijn? Dat moment komt niet vanzelf. Zolang je je patronen niet doorbreekt, is er geen tijd voor jezelf. “Straks” is de grootste uitstel-valkuil die er bestaat.

Waarom “straks” een hardnekkige illusie is

De reden dat we onze eigen behoeften continu naar de toekomst verschuiven, komt voort uit een diepgevoelig patroon: toestemminggebrek. We hebben onszelf onbewust aangeleerd dat rust en zelfzorg beloningen zijn. Je mag pas gaan zitten als de to-do lijst leeg is, als de wasmand leeg is, en als iedereen om je heen volledig tevreden is.

Omdat die lijst in het echte leven nóóit af is, komt dat moment van rust simpelweg nooit. Wat er in de praktijk gebeurt als er wél een stukje ruimte ontstaat, bijvoorbeeld omdat je pubers zelfstandiger worden, is dat die ruimte zich direct weer vult. Je pakt er ongemerkt een nieuwe taak bij op je werk, of de zorg voor je ouders intensiveert. Het zenuwstelsel dat gewend is aan altijd doorrennen, kan de leegte namelijk niet verdragen. Dus blijf je rennen, op weg naar een “straks” dat steeds net buiten handbereik blijft.

De prijs van het continu uitstellen van jezelf

Altijd maar doorrennen op de automatische piloot is niet onschuldig. Je zenuwstelsel staat continu stand-by. Na je 40e, wanneer hormonale schommelingen en vermoeidheid de gejaagdheid versterken, begin je daar de tol voor te betalen. Als je jouw eigen keuzes blijft uitstellen, ga je dat op de lange termijn merken aan:
    • Verlies van identiteit: Je ruimt de kamer van je puber op en denkt ineens: Over een paar jaar zijn ze de deur uit, wie ben ik dan nog? 
    • Een korter lontje: Je filter is af en toe volledig weg. Je reageert feller op kleine dingen (zoals een mok die verkeerd in de vaatwasser staat) dan je eigenlijk zou willen.
    • Sluimerende wrevel: Omdat je jezelf continu op de laatste plek zet, ontstaat er onbewust irritatie naar je omgeving toe, wat vervolgens weer leidt tot een schuldgevoel. 

3 Stappen om te stoppen met wachten en NU te kiezen

Je hoeft niet te wachten op een extern teken of op toestemming van je omgeving om te mogen stoppen met rennen. Moed tonen in de liefde voor jezelf begint vandaag, te midden van de hectiek.

1. Erken de angst achter het uitstellen

Vraag jezelf eens heel eerlijk af: Waarom stel ik deze keuze echt uit? Vaak ontdekken vrouwen in mijn praktijk in Peel en Maas (Limburg) dat ze niet wachten omdat ze geen tijd hebben, maar omdat ze bang zijn voor het schuldgevoel of de reactie van hun partner als ze wél voor zichzelf kiezen. Pas als je die angst herkent, kun je hem gaan doorbreken.

2. Verander je taal: Schrap “straks”

Let de komende week eens heel bewust op hoe vaak je het woord “straks” of “als… dan…” gebruikt om je eigen grenzen te negeren. Vervang die gedachte door: Mijn rust kan niet wachten tot alles af is. Mijn rust moet nu. 

3. Neem het schuldgevoel onder je arm

Vrouwen blijven vaak vastzitten omdat ze schuldig voelen verwarren met schuldig zijn. Je bent niet schuldig als je de wasmand laat staan en op de bank ploft. Het schuldgevoel dat je dan voelt, is puur het protest van je oude gewoontes. Je hoeft niet te wachten tot dat gevoel weg is; je mag leren kiezen terwijl het er nog is.

Kies vandaag nog voor ‘Mijn Moedige Keuzes’

De belangrijkste ontdekking die je kunt doen, is dat je vandaag mag beginnen. Niet als het rustiger is. Niet als de kinderen groter zijn. Nu.

In mijn 3-maanden traject ‘Mijn Moedige Keuzes’ begeleid ik je stap voor stap uit die automatische piloot. Ik bied je de bedding en de praktische handvatten om dat schuldgevoel te leren dragen, zodat je weer de hoofdrol pakt in je eigen agenda.
Ben je klaar om te stoppen met wachten? Download gratis mijn e-book of plan direct een gratis kennismakingsgesprek met mij in.