Voor je het weet gaat dezelfde discussie steeds opnieuw.
Niet omdat jullie niet van elkaar houden. Maar omdat een samengesteld gezin iets anders vraagt van een relatie.
In Thuiskomen kijken we niet naar wie er gelijk heeft. We onderzoeken wat er bij ieder van jullie gebeurt, waar jullie wel en geen invloed op hebben en hoe jullie samen willen omgaan met wat er speelt.
Niet jij tegenover je partner. Maar samen tegenover wat jullie relatie uitdaagt.
Voor je het weet gaat dezelfde discussie steeds opnieuw.
Niet omdat jullie niet van elkaar houden. Maar omdat een samengesteld gezin iets anders vraagt van een relatie.
In Thuiskomen kijken we niet naar wie er gelijk heeft. We onderzoeken wat er bij ieder van jullie gebeurt, waar jullie wel en geen invloed op hebben en hoe jullie samen willen omgaan met wat er speelt.
Niet jij tegenover je partner. Maar samen tegenover wat jullie relatie uitdaagt.
Herkennen jullie dit in jullie relatie?
Waarom kan een samengesteld gezin
jullie relatie zo raken?
In een samengesteld gezin stappen jullie niet samen blanco in het ouderschap.
Er zijn al ouder-kindrelaties die bestonden voordat jullie relatie begon. Er is vaak een andere ouder die onderdeel blijft van het systeem. En er komen verschillende gewoontes, verwachtingen en manieren van opvoeden bij elkaar.
Daardoor moeten jullie iets uitzoeken waar nauwelijks vanzelfsprekende regels voor bestaan:
Wie doet wat? Wie zegt er iets als een kind over een grens gaat? Wat doet de stiefouder wel en niet? Wat blijft bij de biologische ouder? Wat spreken jullie samen af?
En dan is er nog iets….
Het is verleidelijk om te denken: als hij zijn kinderen nou eens duidelijker begrenst… Als zij zich niet zo aantrok van mijn ex… Als hij wat meer achter mij zou staan… Als zij mijn kinderen wat meer zou accepteren… Dan zou het makkelijker worden.
En misschien zou dat inderdaad helpen. Maar zolang jullie wachten tot de ander verandert, blijft het patroon bestaan.
De vraag is niet wie er gelijk heeft. De vraag is: wat gebeurt er bij ieder van jullie en hoe willen jullie daar samen mee omgaan?
Daar begint Thuiskomen. Niet bij: hoe zorgen we dat de kinderen, de ex of de situatie veranderen? Maar bij:
Wat gebeurt er bij mij?
Wat gebeurt er bij jou?
Wat is van mij, wat is van jou, en wat is van ons samen?
Waarom kan een samengesteld gezin jullie relatie zo raken?
In een samengesteld gezin stappen jullie niet samen blanco in het ouderschap.
Er zijn al ouder-kindrelaties die bestonden voordat jullie relatie begon. Er is vaak een andere ouder die onderdeel blijft van het systeem. En er komen verschillende gewoontes, verwachtingen en manieren van opvoeden bij elkaar.
Daardoor moeten jullie iets uitzoeken waar nauwelijks vanzelfsprekende regels voor bestaan:
Wie doet wat? Wie zegt er iets als een kind over een grens gaat? Wat doet de stiefouder wel en niet? Wat blijft bij de biologische ouder? Wat spreken jullie samen af?
En dan is er nog iets….
Het is verleidelijk om te denken: als hij zijn kinderen nou eens duidelijker begrenst… Als zij zich niet zo aantrok van mijn ex… Als hij wat meer achter mij zou staan… Als zij mijn kinderen wat meer zou accepteren… Dan zou het makkelijker worden.
En misschien zou dat inderdaad helpen. Maar zolang jullie wachten tot de ander verandert, blijft het patroon bestaan.
De vraag is niet wie er gelijk heeft. De vraag is: wat gebeurt er bij ieder van jullie en hoe willen jullie daar samen mee omgaan?
Daar begint Thuiskomen. Niet bij: hoe zorgen we dat de kinderen, de ex of de situatie veranderen? Maar bij:
Wat gebeurt er bij mij?
Wat gebeurt er bij jou?
Wat is van mij, wat is van jou, en wat is van ons samen?
Jullie hoeven het niet overal over eens te worden.
Veel stellen denken dat het doel is: op één lijn komen. Dezelfde regels, dezelfde aanpak, dezelfde mening over ieder kind.
Maar dat is zelden realistisch en het is ook niet nodig.
Jullie komen uit twee verschillende gezinnen, met twee manieren van doen. Dat verdwijnt niet door er lang genoeg over te praten.
Wat wél kan: weten waar jullie verschillen, afspreken hoe jullie daarmee omgaan, en voorkomen dat een verschil van mening steeds uitmondt in ‘jouw kind tegenover mijn kind’.
Het doel is niet dat jullie hetzelfde denken. Het doel is dat jullie naast elkaar blijven staan terwijl jullie verschillend denken.
En als er niets verandert?
Dan blijft waarschijnlijk hetzelfde patroon terugkomen. Dezelfde discussie, net anders verpakt. Dezelfde stilte na afloop. Hetzelfde gevoel dat jullie er samen niet uit komen.
En dat sluipt erin. Niet in één keer, maar beetje bij beetje. Tot jullie vooral nog ouders en stiefouders zijn en bijna niet meer gewoon: jullie twee.
Wat als jullie er samen anders in staan?
Stel je voor dat het samengestelde gezin niet meer tussen jullie in staat, maar iets is waar jullie samen voor staan.
- Er ontstaat een discussie over een kind en jullie merken op tijd dat het patroon begint, vóórdat het escaleert.
- Jullie zijn het oneens over de opvoeding en dat hoeft geen ruzie te worden.
- De andere ouder doet iets waar jullie niets over te zeggen hebben en jullie weten: dit is niet van ons.
- De stiefouder voelt iets ongemakkelijks en kan dat uitspreken zonder dat het als aanval op het kind landt.
- De biologische ouder hoort kritiek op zijn of haar kind en kan luisteren zonder meteen in de verdediging te schieten.
- Jullie hebben weer momenten die niet over kinderen, planning of regelzaken gaan.
Niet jij tegenover je partner. Maar samen tegenover wat jullie relatie uitdaagt.
Zo werkt het Thuiskomen-traject voor stellen
Een intensief begeleidingstraject voor stellen in een samengesteld gezin die niet alleen anders willen omgaan met wat er speelt, maar ook echt willen begrijpen waar het vandaan komt.
Met de Liefde vraagt moed-methode gaan we voorbij de oppervlakkige tips. We kijken naar wat er écht onder de discussies zit: de verwachtingen die niemand hardop heeft uitgesproken, de loyaliteiten die meespelen, en wat er bij ieder van jullie gebeurt.
Zo werkt het Thuiskomen-traject voor stellen
Een intensief begeleidingstraject voor stellen in een samengesteld gezin die niet alleen anders willen omgaan met wat er speelt, maar ook echt willen begrijpen waar het vandaan komt.
Met de Liefde vraagt moed-methode gaan we voorbij de oppervlakkige tips. We kijken naar wat er écht onder de discussies zit: de verwachtingen die niemand hardop heeft uitgesproken, de loyaliteiten die meespelen, en wat er bij ieder van jullie gebeurt.
En dan is er nog iets…
Jullie komen samen. Maar jullie hebben ieder ook een eigen proces.
De biologische ouder voelt soms iets heel anders dan de stiefouder. Er spelen loyaliteiten, schuldgevoelens en gedachten die je misschien niet meteen in het bijzijn van de ander wilt uitspreken.
Daarom zit er in dit traject naast de gezamenlijke gesprekken ook individuele ruimte voor ieder van jullie. Wat je daar deelt, breng ik niet zonder jouw toestemming letterlijk in het gezamenlijke gesprek. Wel werken we ernaartoe dat belangrijke onderwerpen die jullie relatie raken uiteindelijk tussen jullie bespreekbaar worden.
Samen waar het samen kan. Apart waar dat helpt.
Wil één van jullie liever eerst alleen aan de slag? Kijk dan bij het traject voor stiefmoeders of voor stiefvaders.
Wat levert dit traject jullie op?
