Ik weet hoe het is…
Ik weet hoe het is…
Om door te gaan terwijl je voelt dat het schuurt. Om keuzes uit te stellen terwijl je eigenlijk allang voelt wat klopt.
Om iets in jezelf weg te duwen in alles wat moet. En ergens voel je dat het anders kan.
Maar je durft het nog niet te vertrouwen. En dat wringt.
En ik weet er alles van…
Ik weet hoe het is…
Ik weet hoe het is…
Om door te gaan terwijl je voelt dat het schuurt. Om keuzes uit te stellen terwijl je eigenlijk allang voelt wat klopt.
Om iets in jezelf weg te duwen in alles wat moet. En ergens voel je dat het anders kan.
Maar je durft het nog niet te vertrouwen. En dat wringt.
En ik weet er alles van…
Ik heb geen recht pad gelopen.
Mijn leven bestond niet uit één duidelijke lijn. Maar uit keuzes. Soms bewust. Soms uitgesteld. Soms spannend. Soms pijnlijk.
Ik ging alleen naar het buitenland en ontdekte dat ik meer aankon dan ik dacht.
Ik koos voor een relatie, trouwde en ik kreeg kinderen.
En ik koos ook weer voor scheiden, één van de moeilijkste keuzes van mijn leven.
Ik stopte in het familiebedrijf. Ik zei mijn baan op.
Ik begon voor mezelf, zonder zekerheid maar wel met richting.
Ik stapte in een samengesteld gezin en leerde wat het betekent om je plek te moeten verdienen in iets dat al bestond.
Van buiten lijken het logische stappen. Maar van binnen… vroeg elke keuze iets van mij.
Moed om te voelen wat klopte. Moed om eerlijk te kijken. En moed om te handelen, ook als het spannend was.
Bij elke keuze speelde hetzelfde: het schuldgevoel dat ik iemand zou teleurstellen. Pas later ontdekte ik dat dat gevoel geen bewijs was dat ik fout zat.
Precies daar. Dat is waar liefde moed vraagt.
Ik heb geen recht pad gelopen.
Mijn leven bestond niet uit één duidelijke lijn. Maar uit keuzes. Soms bewust. Soms uitgesteld. Soms spannend. Soms pijnlijk.
Ik ging alleen naar het buitenland en ontdekte dat ik meer aankon dan ik dacht.
Ik koos voor een relatie, trouwde en ik kreeg kinderen.
En ik koos ook weer voor scheiden, één van de moeilijkste keuzes van mijn leven.
Ik stopte in het familiebedrijf. Ik zei mijn baan op.
Ik begon voor mezelf, zonder zekerheid maar wel met richting.
Ik stapte in een samengesteld gezin en leerde wat het betekent om je plek te moeten verdienen in iets dat al bestond.
Van buiten lijken het logische stappen. Maar van binnen… vroeg elke keuze iets van mij.
Moed om te voelen wat klopte. Moed om eerlijk te kijken. En moed om te handelen, ook als het spannend was.
Bij elke keuze speelde hetzelfde: het schuldgevoel dat ik iemand zou teleurstellen. Pas later ontdekte ik dat dat gevoel geen bewijs was dat ik fout zat.
Precies daar. Dat is waar liefde moed vraagt.
Wat ik daarin leerde…
Dat het niet gaat om de keuze zelf. Maar om durven voelen wat klopt, eerlijk kijken én daarnaar handelen.
Want eerlijk? Je voelt het vaak al. Bijna altijd.
→ Wat niet klopt
→ Wat je nodig hebt
→ Welke stap je eigenlijk wilt zetten
Maar je stelt het uit. Je wacht. Je draait eromheen.
Niet omdat je niet weet wat je wilt, maar omdat je schuldig voelen verwart met schuldig zijn. En zolang je dat onderscheid niet kent, blijf je waar je bent.
Dat patroon ken ik, ooit van mezelf. En ik zie het elke dag bij de vrouwen waarmee ik werk.
Wat ik daarin leerde…
Dat het niet gaat om de keuze zelf. Maar om durven voelen wat klopt, eerlijk kijken én daarnaar handelen.
Want eerlijk? Je voelt het vaak al. Bijna altijd.
→ Wat niet klopt
→ Wat je nodig hebt
→ Welke stap je eigenlijk wilt zetten
Maar je stelt het uit. Je wacht. Je draait eromheen.
Niet omdat je niet weet wat je wilt, maar omdat je schuldig voelen verwart met schuldig zijn. En zolang je dat onderscheid niet kent, blijf je waar je bent.
Dat patroon ken ik, ooit van mezelf. En ik zie het elke dag bij de vrouwen waarmee ik werk.
Wie ik écht ben.
- Ik ben moeder van twee kinderen en bonusmoeder van drie.
- Ik weet wat het is om een gezin nieuw leven in te blazen. En om er ééntje los te laten.
- Ik ben gescheiden. Ik ben opnieuw verliefd geworden en ik ken de complexiteit van een samengesteld gezin van binnenuit.
- Ik ben iemand die eerder te veel nadenkt dan te weinig.
- Die vriendinnen bellen voor advies maar ook voor een goed gesprek om niets.
- Die Fins Lapland en Toscane in haar hart draagt om totaal andere redenen.
- Die op ski’s staat terwijl ze eigenlijk bang is om te vallen.
- En die met haar bonusdochter Fleur naar Love Island kijkt en daar geen excuses voor heeft.
Maar wat me het meest heeft gevormd… is niet wat ik heb gedaan.
Het is hoe lang ik soms heb gewacht voor ik deed wat ik al voelde.
Die tijd is niet verloren. Maar ik zou het jou liever besparen.
Wie ik ben, écht.
- Ik ben moeder van twee kinderen en bonusmoeder van drie.
- Ik weet wat het is om een gezin nieuw leven in te blazen. En om er ééntje los te laten.
- Ik ben gescheiden. Ik ben opnieuw verliefd geworden en ik ken de complexiteit van een samengesteld gezin van binnenuit.
- Ik ben iemand die eerder te veel nadenkt dan te weinig.
- Die vriendinnen bellen voor advies maar ook voor een goed gesprek om niets.
- Die Fins Lapland en Toscane in haar hart draagt om totaal andere redenen.
- Die op ski’s staat terwijl ze eigenlijk bang is om te vallen.
- En die met haar bonusdochter Fleur naar Love Island kijkt en daar geen excuses voor heeft.
Maar wat me het meest heeft gevormd… is niet wat ik heb gedaan.
Het is hoe lang ik soms heb gewacht voor ik deed wat ik al voelde.
Die tijd is niet verloren. Maar ik zou het jou liever besparen.
Mijn manier van werken.
Ik ga je niet vertellen wat je moet doen. Ik ga je ook niet redden.
Wat ik wél doe:
→ Naast je staan
→ Eerlijk spiegelen wat ik zie
→ Vragen stellen die je liever ontwijkt
Zodat jij ziet wat er speelt. Voelt wat klopt. En de stap zet die je allang voelt aankomen.
Ik help je verdragen wat je voelt, zodat je durft te kiezen.
Mijn manier van werken.
Ik ga je niet vertellen wat je moet doen. Ik ga je ook niet redden.
Wat ik wél doe:
→ Naast je staan
→ Eerlijk spiegelen wat ik zie
→ Vragen stellen die je liever ontwijkt
Zodat jij ziet wat er speelt. Voelt wat klopt. En de stap zet die je allang voelt aankomen.
Ik help je verdragen wat je voelt, zodat je durft te kiezen.
Wil je hier eerlijk naar kijken?
Je hoeft het niet allemaal meteen te voelen.
Maar je voelt vaak al genoeg.
De vraag is alleen: neem je het serieus?
Als je voelt dat het tijd is om te bewegen, dan praat ik graag met je.
Geen verplichtingen. Geen grote stappen. Wel een eerlijk gesprek.
nnnnn
Je voelt het al.
Maar zolang schuldgevoel bepaalt wat je doet, blijf je wachten.
En precies daar begint ons gesprek.
Wil je hier eerlijk naar kijken?
Je hoeft het niet allemaal meteen te voelen.
Maar je voelt vaak al genoeg.
De vraag is alleen: neem je het serieus?
Als je voelt dat het tijd is om te bewegen, dan praat ik graag met je.
Geen verplichtingen. Geen grote stappen. Wel een eerlijk gesprek.
Je voelt het al.
Maar zolang schuldgevoel bepaalt wat je doet, blijf je wachten.
En precies daar begint ons gesprek.
